Bandung

Bandung

Dinsdag 8 oktober. Herman kwam ons om half 9 ophalen voor de reis naar Bandung. Een rit van ongeveer 4 uur. Deze rit was, hoe zullen we het noemen…enerverend. Het grootste gedeelte van de reis ging over een tweebaansweg die door diverse dorpjes gaat. En druk! Auto's, vrachtwagens en scooters krioelen allemaal door elkaar heen op deze wegen. En dan moet je weten dat Herman een stevige rijder is. Je moet niet alleen ogen hebben op je gezicht, maar ook vlak bij je oren en op je achterhoofd. Het verkeer komt werkelijk van alle kanten. Een oud vrouwtje besloot bijvoorbeeld  vlak voor ons gewoon de weg over te steken zonder uit te kijken, wat gelukkig goed afliep.  Godzijdank kregen we op een gegeven moment escorte van de politie met sirene…..Niet dat ze dat bewust deden maar Herman besloot vlak achter ze aan te rijden. Iedereen ging  uiteraard aan de kant en wij gingen mee in de slipstream. Hele slimme zet van Herman. Dit heeft ons zeker een kwartier reistijd gescheeld. Rond het middaguur kwamen we aan in Bandung.

Na het inchecken in ons hotel gingen we de stad in voor een lunch. Na een beetje rondgelopen te hebben zagen we een Tour on Bus. Deze bus rijdt een rondje van 45 minuten door de stad, inclusief een gids. We besloten dit te doen. In Bandung zie je nog veel invloeden van Nederland. Door de Nederlandse koloniale tijd kom je typisch Nederlandse bouwstijlen tegen en vind je straten en gebouwen met Nederlandse namen. Als dat gebeurde vroeg de gids ons hoe je dat uitsprak en wat het betekende. Denk bijvoorbeeld aan ‘anno’ en ‘Jaarbeurs’.  Ook maakte we nog een stop bij een gebouw om foto’s te maken. In ons busje zat een groep Aziaten. Op een gegeven moment durfden ze de vraag toch te stellen: mochten ze met ons op de foto bij dat gebouw? O ja hoor, waarom niet. Ook een knul van een jaar of 17 of zo wilde graag met ons op de foto. Bizar 🤣. Na de tour hebben we eindelijk onze eerste cocktail van deze vakantie gedronken. Hij smaakte weer heerlijk.

Woensdag 9 oktober hadden we een fietstocht op het programma staan. Met gids Dewi maakten we een rondje door de stad. Eén van de stops was bij het voormalig  postkantoor. Hier zie je veel historie vanuit Nederland. Zo stonden er oude rode stenen brievenbussen met Nederlandse tekst er op. Een stellage met Nederlandse en Vlaamse postzegels. Erg leuk om te zien. Ook hier bleek weer dat er weinig toeristen komen. Er waren op dat moment verschillende schoolklassen. Toen wij aankwamen stonden ze buiten te wachten voor ze naar binnen mochten. Dewi zei opeens: oh, ze willen ‘hi’ zeggen. Wij zijn de beroerdsten niet dus wij riepen ‘hi’. Echt, al die kinderen roepen tegelijk ‘hi’ en allemaal zwaaien. Zo grappig dit. Later zat een groep binnen te luisteren naar een uitleg over iets. Dus wij kijken om een hoekje en riepen weer ‘hi’. Je snap het al, al die kinderen weer ‘hi’ roepen en zwaaien. Als je ze aankeek werden ze gewoon verlegen. Zo schattig.

Na de fietstocht besloten we naar een thee plantage te gaan. Volgens Dewi was er ook een fabriek. Nou, die fabriek moet nog gebouwd worden denken we, want die hebben we nooit gevonden.  De plantage zelf stelde niet veel voor.

Daarna gingen  we door naar een actieve krater, de Domas Crater. Onder leiding van een gids liepen we ongeveer 1 kilometer naar de krater. Niet alleen de gids liep mee, maar ook 4 irritante mannen. Deze mannen liepen alleen maar mee om beneden bij de krater troep aan ons te verkopen. Dacht het niet! De krater zelf was mooi. Het stonk er lekker naar rotte eieren 🫢. Op verschillende plekken zag je stoom omhoog komen en er was een heet water bron. 

Toen we klaar waren zeiden we tegen Herman dat we wilden lunchen. Hij bracht ons naar een leuke locatie. Nadeel was alleen dat we alleen maar een hele kip konden bestellen. Maar omdat er verder niks lekkers op de kaart stond gingen we ervoor. Het kwam wel in stukken maar het was wel een hele kip. Ja, echt een hele kip. Tina nam enthousiast een hap en zag toen de kam van de kip...en de ogen…en toen de hele kop...Tina was meteen klaar met eten. Ook de voetjes ontbraken niet. De rest van de dag hebben niet veel bijzonders gedaan. Donderdag gaan we met de trein richting Borobudur. Tot later.